\chapter{نحوه نوشتن و محیط‌های لازم}
برای نوشتن متن پایان‌نامه می‌توانید با ایجاد یک فایل برای هر فصل که با دستور \textbackslash chapter  آغاز می‌شود و فعال کردن فراخوانی آن در فایل main (با استفاده از دستور \textbackslash input یا با برداشتن علامت \% از جلوی خط فرمان آن فصل) و اجرای فایل main اقدام کنید. فایل‌های عنوان فارسی title-fa و لاتین title-en ، چکیده فارسی abstract-fa  و لاتین abstract-en ، سپاس‌گزاری acknowled و پیشگفتار intro موجود می‌باشند و فقط به تناسب پایان‌نامه خود متن آنها را اصلاح کنید ولی در چارچوب کلی آنها تغییری ایجاد نکنید.
\index{سپاس‌گزاری}
برای ایجاد بخش از دستور \textbackslash section و برای زیربخش از دستور \textbackslash subsection  استفاده می‌شود.
زیرنویس لاتین با دستور \textbackslash LTRfootnote به این‌صورت \LTRfootnote{English footnote} و زیرنویس فارسی نیز با دستور \textbackslash footnote به این صورت \footnote{زیرنویس فارسی}  ایجاد می‌شود. برای قراردادن ویرگول از shift+t و برای نیم فاصله هم می توانید از ترکیب کلیدهای ctrl+shift+2 استفاده کنید.

برای ایجاد نمایه در انتهای پایان‌نامه، در اولین ظهور یک کلمه در متن که می‌خواهید در نمایه آورده شود از دستور \textbackslash index استفاده می‌شود و برای ایجاد نمایه قبل از اجرای main یک بار دکمه F12 را فشار دهید.
\index{نمایه}

برای نوشتن فرمول‌های ریاضی می‌توانید از دو علامت \$ برای فرمول داخل متن و دستورهای equation ، align و multline برای فرمول‌های تک خطی و یا چند خطی استفاده کنید. با قرار دادن علامت * در جلوی هر یک از دستورات فوق فرمول‌ها بدون شماره در متن قرار خواهند گرفت.

به عنوان نمونه چند فرمول در ادامه آورده شده است:\\
فرمول با شماره:
\begin{equation}\label{f 1-1}
K(x,y):=\exp\left(-\beta\|x-y\|_2^2\right),\quad \forall x,y\in \RB^d,
\end{equation}
و بدون شماره:
\begin{equation*}
\mathcal{P}f(x)=\sum_{j=1}^{N}\alpha_j K(x_j,x)+\sum_{m=1}^{Q}b_mp_m(x),\quad x\in\RB^d.
\end{equation*}
یک فرمول بلند دو خطی:
\begin{multline}\label{f 1-3}
\mathcal{P}f(x)=\sum_{j=1}^{N}\alpha_j K(x_j,x)+\sum_{m=1}^{Q}b_mp_m(x)+\sum_{j=1}^{N}\alpha_j K(x_j,x)+\sum_{m=1}^{Q}b_mp_m(x)\\
+\sum_{j=1}^{N}\alpha_j K(x_j,x)+\sum_{m=1}^{Q}b_mp_m(x)+\sum_{j=1}^{N}\alpha_j K(x_j,x)+\sum_{m=1}^{Q}b_mp_m(x)
\end{multline}
نحوه نوشتن یک ماتریس:
\begin{equation}\label{f 1-4}
\left[\begin{array}{cc}M& P\\P^T& 0\end{array} \right]
\left[\begin{array}{c}\boldsymbol{\alpha} \\ \textbf{b}\end{array} \right]=
\left[\begin{array}{c}\textbf{f}\\ 0\end{array} \right].
\end{equation}
چند معادله زیرهم: 
\begin{align}
\Gamma(z+1) &= z\Gamma(z),\quad z\notin -\NB, \nonumber \\
\Gamma(k+1) &= k!,\quad k\in \NB,\nonumber \\
\Gamma(1/2) &= \sqrt{\pi}, \nonumber \\
\int_0^1 u^{x-1}(1-u)^{y-1}du &= \frac{\Gamma(x)\Gamma(y)}{\Gamma(x+y)}.
\end{align}
یک تابع دو ضابطه‌ای:
\begin{equation}
\Omega_d=\left\{\begin{array}{ll}
cos(r),& d=1\\ 
\Gamma\left(\frac{d}{2}\right)\left(\frac{2}{r}\right)^{(d-2)/2}J_{(d-2)/2}(r), & d\geq 2
\end{array}\right.
\end{equation}
ارجاع به یک فرمول با استفاده از دستور \textbackslash eqref به صورت \eqref{f 1-1} انجام می‌شود. برای ارجاع به قضیه و مثال و شکل و ... از دستور \textbackslash ref استفاده می‌شود تا شماره داخل پرانتز قرار نگیرد (توجه کنید که برای ارجاع به یک فرمول، شکل، قضیه و ... حتما باید قبلا به آن یک label اختصاص داده شده باشد).

\section{محیط‌های لازم در پایان‌نامه}
انواع محیط‌هایی که در نوشتن پایان‌نامه به آنها نیاز دارید را با یک مثال برای هر کدام در ادامه آورده‌ایم:

\begin{definition}\label{KerDif}
فرض کنید $\Omega$ یک مجموعه دلخواه ناتهی باشد. در اینصورت تابع
\begin{equation*}
K:\Omega\times\Omega\rightarrow\KB,\quad \KB= \RB\  \textsc{یا}\ \CB,
\end{equation*}
یک هسته (حقیقی یا مختلط) روی $\Omega$  نامیده می‌شود. $K$ را یک هسته هرمیتی\LTRfootnote{ Hermitian kernel} گوییم هرگاه
\index{هسته هرمیتی}
\begin{equation*}
K(x,y)=\overline{K(y,x)},\quad\forall x,y\in\Omega,
\end{equation*}
که اگر در این حالت هسته حقیقی داشته باشیم این خاصیت یک هسته متقارن را تعریف می‌کند.
\index{هسته متقارن}
\end{definition}


\begin{example}\label{example 1}
توابع گاوسی‌
\index{گاوسی}
\begin{equation}\label{f 1-1}
K(x,y):=\exp\left(-\beta\|x-y\|_2^2\right),\quad \forall x,y\in \RB^d,
\end{equation}
یک هسته حقیقی متقارن هستند. این توابع را می‌توان بصورت تابعی از نرم اقلیدسی\LTRfootnote{ Euclidean norm} $r=\|x-y\|_2$ نوشت:
\index{نرم اقلیدسی}
\begin{equation*}
\phi(r)=K(\|x-y\|_2),\quad \phi:[0,\infty)\rightarrow\KB
\end{equation*}
لذا معمولاً به این نوع توابع، تابع پایه‌ای شعاعی گفته می‌شود.
\end{example}

\begin{lemma}
فرض کنید $\{L_0,L_1,\ldots,L_m\}$ مجموعه‌ای از $m+1$ خط مجزا در  $\RB^2$ باشند و $X=\{x_1,\ldots,x_Q\}$ مجموعه‌ای از $Q=(m+1)(m+2)/2$ نقطه مجزا باشد بطوری که اولین نقطه روی $L_0$، دو نقطه بعدی روی $L_1$ و به همین ترتیب $m+1$ نقطه آخر روی $L_m$ واقع شده باشند. در اینصورت $X$ یک $\PB_m^2$-یکتاحل‌کننده است.
\end{lemma}
\begin{proof}
برهان لم بالا و همینطور تعمیم آن به حالت کلی $d$-بعدی در \cite{Wend} آمده است.
\end{proof}

\begin{theorem}\label{UnicSol}
 اگر $X$ یک مجموعه $\mathcal{P}$-یکتاحل‌کننده و $K$ یک هسته $\mathcal{P}$-معین مثبت مشروط باشد آنگاه دستگاه خطی (\ref{f 1-4}) جواب یکتا دارد.
\end{theorem}

\begin{proof}
برهان قضیه در اینجا آورده می‌شود.
\end{proof}

\begin{corollary}
محیط نوشتن نتیجه.
\end{corollary}

\begin{remark}
محیط نوشتن تبصره.
\end{remark}

\begin{proposition}
محیط نوشتن گزاره.
\end{proposition}
یک نمونه از ایجاد لیست شماره دار:
\begin{enumerate}
\item
$\mathcal{I}$ و $\mathcal{D}$
هر دو محمل فشرده را حفظ می‌کنند. به بیان دیگر، اگر $\phi$ دارای محمل فشرده باشد آنگاه $\mathcal{I}\phi$ و  $\mathcal{D}\phi$
نیز محمل فشرده خواهند داشت.
\item
اگر $\phi\in C(\RB)$ و $t\phi(t)\in L^1[0,\infty)$ آنگاه $\mathcal{D}\mathcal{I}\phi=\phi$.
\item
اگر $\phi\in C^2(\RB)$ زوج باشد و $t\phi '\in L^1[0,\infty)$ آنگاه $\mathcal{I}\mathcal{D}\phi=\phi$.
\item
اگر $t^{d-1}\phi(t)\in L^1[0,\infty)$ و $d\geq 3$ آنگاه $\mathcal{F}_d(\phi)=\mathcal{F}_{d-2}(\mathcal{I}\phi)$.
\item
اگر $\phi\in C^2(\RB)$ زوج باشد و $t^{d}\phi '(t)\in L^1[0,\infty)$ آنگاه $\mathcal{F}_d(\phi)=\mathcal{F}_{d+2}(\mathcal{D}\phi)$.
\end{enumerate}

جدول \ref{RBF} و شکل \ref{MQ} نمونه‌ای از نحوه قراردادن جدول و شکل در متن می‌باشند.
\begin{table}
\begin{small}
\caption{برخی از معروفترین توابع پایه‌ای شعاعی}\label{RBF}
\begin{center}
\begin{tabular}{rl}
\toprule 
نام تابع پایه‌ای شعاعی & تعریف\\
\midrule
گاوسی‌ها & $\phi(r)=\exp(-\beta r^2)$\\
چندربعی‌ها & $\phi(r)=\sqrt{r^2+c^2}$\\
چندربعی‌های معکوس & $\phi(r)=1/\sqrt{r^2+c^2}$\\
اسپلاین‌های صفحه‌ای باریک & $\phi(r)=r^2 \log(r)$\\
چندهمسازه‌ها & $\phi(r)=(-1)^{m+1}r^{2m} \log(r),\ m\in \mathbb{N}$\\
توانی‌ها & $\phi(r)=r^{2n-1},\ n\in\NB$\\
\bottomrule
\end{tabular}
\end{center}
\end{small}
\end{table}

\begin{figure}
\centering
\includegraphics[width=1\textwidth]{MQ.jpg}
\caption{چندربعی‌های تعمیم‌یافته}\label{MQ}
\end{figure}



یک نمونه الگوریتم:
\latin
\begin{algorithm}[H] 
\KwData{this text} 
\KwResult{how to write algorithm with \LaTeX2e } 
initialization\; 
\While{not at end of this document}{ 
read current\; 
\eIf{understand}{ 
go to next section\; 
current section becomes this one\; 
}{ 
go back to the beginning of current section\; 
} 
\For{i=1 ... n}{
statements\;
}
}
\end{algorithm} 
\persian
طریقه قرار دادن یک کد برنامه در متن:
\latin
\lstset{language=C} % Set your language (C,C++,Matlab,Java,...) 
\begin{lstlisting}% Start your code-block 

#include <stdio.h> 
#define N 10 
/* Block * comment */ 
int main() { 
int i; 
// Line comment. 
puts("Hello world!"); 
for (i = 0; i < N; i++) { 
puts("LaTeX is also great for programmers!"); 
} 
return 0; 
} 

\end{lstlisting}
\persian

برای توضیحات بیشتر در مورد دستورات زی پرشین می‌توانید به کتاب‌های قرار داده شده در پوشه
\latin
Guideline Books for TeX
\persian
مراجعه کنید.






